Inleiding

De behandeling van schizofrenie bestaat over het algemeen uit drie onderdelen:

1. Medicijnen
Medicatie heeft een cruciale rol bij de behandeling van schizofrenie. Een bepaald soort medicijnen, antipsychotica genoemd, kunnen de wanen of hallucinaties verminderen en de persoon helpen helderder te denken. In zo'n 70% van de gevallen zijn ze uiterst effectief. Sommige antipsychotica hebben ook een gunstig effect op de negatieve symptomen. Bovendien kunnen deze medicijnen de angst en ellende die psychotische symptomen veroorzaken, verminderen. Als de behandeling met medicijnen wordt begonnen, treden deze gunstige effecten niet altijd meteen op. Het kan soms dagen of weken duren voordat er verbetering optreedt. Toch moet de patiënt regelmatig medicijnen krijgen in de vorm van tabletten of injecties. Wanneer een medicijn eenmaal blijkt te helpen, moet het een lange tijd worden doorgebruikt, zelfs wanneer de patiënt zich beter voelt. Dit is noodzakelijk om nieuwe psychotische fasen te voorkomen.

2. Een gunstige omgeving
Naast medicijnen is de sfeer thuis en de manier waarop de dagelijkse problemen worden opgelost net zo belangrijk. Dit komt omdat mensen die aan schizofrenie lijden erg gevoelig zijn voor de dingen die rondom hen gebeuren. Ze zijn veel gevoeliger dan gezonde mensen voor de voorspoed en tegenslag in het dagelijks leven. Het is daarom in het belang van de patiënt spanningen in de omgeving zoveel mogelijk te vermijden.
Omdat de patiënt echter zelf vaak niet beseft ziek te zijn, kan het erg moeilijk zijn met een schizofrene persoon te leven. De ziekte leidt bij mensen in de naaste omgeving gemakkelijk tot reacties van overbezorgdheid, irritatie of kwaadheid, die bij de patiënt dan weer stress oproepen. Het is daarom belangrijk dat de omgeving leert accepteren dat de persoon zoveel mogelijk een eigen, onafhankelijk leven leidt.

3. Revalidatie en rehabilitatie
Patiënten met schizofrenie hebben vanzelfsprekend moeite met het verwerken van hun kwetsbaarheid. De kwetsbaarheid uit zich ook vaak in een verminderd leervermogen. Patiënten moeten in staat worden gesteld weer allerlei dagelijkse activiteiten te ondernemen, zoals het huishouden, het leggen van contacten, werk en opleiding. Daarom zijn speciale trainingen en arbeidsrehabilitatievoorzieningen in het leven geroepen, naast faciliteiten voor beschermd en begeleid wonen.